PALESTIN 2 : KENALI LEBIH DEKAT

 

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Status politiknya masih dalam perdebatan. Sebahagian besar negara di dunia termasuk negara-negara anggota OIC, Liga Arab, NAM, dan ASEAN telah mengakui kewujudan Negara Palestin. Wilayah Palestin saat ini terbahagi kepada dua entiti politik, iaitu Wilayah Pendudukan Israel dan Pihak Berkuasa Palestin. Deklarasi Kemerdekaan Palestin dinyatakan pada 15 November 1988 di Algiers oleh Majlis Kebangsaan Palestin (PNC) Pertubuhan Pembebasan Palestin (PLO). ^[30] [3] .

Sidang Kemuncak Liga Arab 1974 menunjuk PLO sebagai "wakil sah tunggal rakyat Palestin dan menegaskan kembali hak mereka untuk mendirikan negara merdeka yang mendesak." PLO telah mempunyai status pemerhati di Pertubuhan Bangsa-Bangsa (PBB) sebagai "entiti non-negara" sejak 22 November 1974, yang memberikan hak untuk bercakap di Perhimpunan umum PBB tetapi tidak mempunyai hak suara. Selepas Deklarasi Kemerdekaan, Majelis Umum PBB secara rasmi "mengakui" proklamasi dan memilih untuk menggunakan sebutan "Palestin" bukan "Organisasi Pembebasan Palestin" ketika merujuk pada pemerhati kekal Palestin. Dalam keputusan ini, PLO tidak mengambil bahagian di PBB dalam kapasitinya sebagai pemerintah Negara Palestin. Sejak tahun 1998, PLO diatur untuk duduk di Perhimpunan Agung PBB segera setelah negara non-ahli dan sebelum semua pemerhati lain.

Pada tahun 1993, dalam Persetujuan Oslo, Israel mengakui pasukan perundingan PLO sebagai "mewakili rakyat Palestin", dengan ganjaran PLO mengakui hak Israel untuk wujud dalam damai, penerimaan resolusi Majlis Keselamatan PBB 242 dan 338, dan keengganan terhadap "kekerasan dan keganasan". Sementara Israel menduduki wilayah Palestin, sebagai hasil dari Perjanjian Oslo, PLO mendirikan sebuah badan pentadbiran sementara: Pihak Berkuasa Palestin (PNA atau PA), yang mempunyai beberapa fungsi pemerintahan di bahagian Tebing Barat dan Jalur Gaza . Pengambilalihan Semenanjung Gaza oleh Hamas membahagikan wilayah Palestin secara politik, dengan Fatah yang dipimpin oleh Mahmoud Abbas menguasai Tebing Barat dan diakui secara antarabangsa sebagai Pihak Berkuasa Palestin rasmi, sementara Hamas telah menjamin kekuasaannya atas Jalur Gaza . Pada bulan April 2011, kedua-dua pihak telah menandatangani perjanjian perdamaian, tetapi pelaksanaannya masih terbengkalai.

Hingga 18 Januari 2012, 129 (66.8%) daripada 193 negara anggota PBB telah mengakui Negara Palestin. Banyak negara yang tidak mengakui Negara Palestin tetap mengakui PLO sebagai "wakil rakyat Palestin". Selain itu, jawatankuasa eksekutif PLO diberi kuasa oleh PNC untuk melakukan fungsi kerajaan Negara Palestin ^[31]

Negara Palestin merupakan sebuah republik semi-presiden yang ditadbir oleh Pihak Berkuasa Palestin. Ketua negara Palestin sekarang ialah Mahmoud Abbas selaku Presiden Palestin ke-2 selepas Yasser Arafat. Ketua kerajaan Palestin pula ialah de-facto Dr. Salam Fayyad manakala Ismail Haniyeh Perdana Menteri Gaza. Ini membuktikan bahawa Palestin mempunyai 2 perdana menteri.

Pemerintah dan politik[sunting | sunting sumber]

Rencana–rencana utama: Pemerintah Palestin, Pilihan raya di Palestin, dan Parti politik di Palestin

Bangunan Majlis Perundangan Palestin yang musnah di Kota Gaza, Konflik Gaza-Israel, September 2009.

Palestin ditadbir oleh sebuah pihak berkuasa bernama Pihak Berkuasa Kebangsaan Palestin atau Pihak Berkuasa Palestin (PNA). PNA mempunyai beberapa kaitan dengan entiti lain seperti Presiden, Majlis Perundangan Palestin dan Kabinet Palestin.

Dokumen penubuhan negara Palestin ialah Pengisytiharan Kemerdekaan Palestin, dan ia perlu dibezakan dengan^[5] Piagam Negara Palestin milik PLO dan Undang-undang Asas Palestin yang digubal untuk bidang tugas PNA.

Badan Pemerintah[sunting | sunting sumber]

Pihak Berkuasa Palestin (PNA) ditubuhkan hasil daripada Perjanjian Oslo 1994. Ia bertanggungjawab untuk keselamatan dan hal ehwal masyarakat di pusat penduduk Palestin. Presiden PNA (atau juga Presiden Palestin) juga merupakan Pengerusi Pertubuhan Pembebasan Palestin (PLO), dan beliau bertanggungjawab untuk menetapkan dasar. PNA juga mempunyai Perdana Menteri, yang bertanggungjawab untuk hal ehwal pengurusan dan pengoperasian pemerintah dan berkhidmat di bawah arahan Presiden.

Pertubuhan Pembebasan Palestin (PLO) diiktiraf sebagai wakil rakyat Palestin di peringkat antarabangsa dan diurus oleh sebuah Jawatankuasa Eksekutif^[32][33].

Badan Perundangan[sunting | sunting sumber]

Majlis Kebangsaan Palestin (PNC) merupakan badan perundangan di bawah PLO yang mempunyai 669 perwakilan daripada kumpulan politik di Palestin, terdiri daripada 88 orang anggota Majlis Perundangan Palestin (PLC), 98 orang wakil penduduk di Tebing Barat dan Gaza dan selebihnya wakil penduduk Palestin di luar negara. Yang Dipertua PNC kini ialah Salim al-Za'nun Abu Al-Adib.

Majlis Perundangan Palestin (PLC) pula merupakan sebuah badan perundangan (sama seperti Parlimen) di Palestin. Ia terdiri daripada 132 anggota yang dipilih melalui pilihan raya di 16 wilayah mengundi di Tebing Barat dan Gaza, Palestin.

Statistik mengenai keanggotaan PLC^[34]

Bil	Perkara	Jumlah	Catatan
1	Jumlah Anggota	132	Tebing Barat (84), Gaza (48)
2	Perwakilan Wanita	17	Tebing Barat (10), Gaza (7)
3	Bilangan Menjadi Tahanan	10	Semua dari Tebing Barat
4	Bilangan yang telah meninggal dunia	4	Tebing Barat (2), Gaza (2)
5	Jumlah Anggota Semasa	128	Tebing Barat

Perwakilan Politik dalam kalangan anggota PLC^[34]

Bil	Nama Blok Politik	Jumlah Perwakilan di Tebing Barat		Jumlah Perwakilan di Genting Gaza		Jumlah Asal Perwakilan	Jumlah Semasa Perwakilan
		Perwakilan Parti	Perwakilan Kawasan	Perwakilan Parti	Perwakilan Kawasan
1	HAMAS (Gerakan Ubah dan Reformasi)	17 (3)	30 (-1)	12 (3)	15	74 (6) (-1)	73
		47 (3) (-1)		27 (3)
2	FATAH	18 (5) (-1)	11 (-2)	10 (3)	6	45 (8) (-3)	42
		29 (5) (-3)		16 (3)
3	PFLP - senarai Abu Ali Mustafa	2		1		3 (1)	3
4	Gabungan Alternatif (Al-Badeel) - DFLP, PPP, PDU dan Bebas	2		0		2	2
6	Palestin Merdeka - PNI dan Bebas	1 (1)		1		2 (1)	2
5	Hala Ketiga	2 (1)		0		2 (1)	2
7	Bebas	1		3		4	4
Jumlah Keseluruhan		84 (10) (-4)		48 (6)		132 (17) (-4)	128

Nota: Nombor dalam Kurungan ialah jumlah perwakilan wanita. Nombor negatif dalam kurungan ialah jumlah perwakilan yang telah meninggal dunia.

Presiden[sunting | sunting sumber]

Presiden Palestin^[35] merupakan Pengerusi bagi PLO. Ia dilantik oleh Majlis Pusat Palestin (PCC)^[36] yang merupakan institusi di bawah PLO. Keanggotaan PCC pula dipilih oleh Jawatankuasa Eksekutif PLO.

Jawatankuasa Eksekutif PLO terdiri daripada 18 orang anggota yang dipilih oleh Majlis Kebangsaan Palestin (PNC).

Ahli Jawatankuasa Eksekutif PLO pada 2018^[37].

Bil	Nama	Parti	Jawatan	Catatan
1.	Mahmoud Abbas	Fatah	Ketua Pegurus Kewangan Negara
2.	Kosong[38]	Fatah	Setiausaha Agung Ketua Jabatan Hal Ehwal Rundingan
3.	Azzam Al-Ahmad	Fatah	Ketua Jabatan Hal Ehwal Arab dan Parlimen
4.	Tayseer Khaled	DFLP
5.	Bassam Salhi	PPP	Ketua Jabatan Hal Ehwal Sosial
6.	Ahmed Majdalani	PPSF	Ketua Jabatan Perniagaan dan Perancangan
7.	Faisal Kamel Aranki	ALF	Ketua Jabatan Pembangunan Manusia
8.	Saleh Raafat	FIDA	Ketua Jabatan Ketenteraan dan Keselamatan
9.	Wasel Abu Yousef	PLF	Ketua Jabatan Organisasi Popular
10.	Hanan Ashrawi	PNI	Ketua Jabatan Diplomasi dan Dasar Awam
11.	Ziad Abu Amr	Bebas	Ketua Jabatan Perhubungan Antarabangsa
12.	Ali Abu Zuhri	Bebas	Ketua Jabatan Pendidikan
13.	Adnan Al-Husseini	Bebas	Ketua Jabatan Hal Ehwal Yerusalem
14.	Ahmed Bayoud Al-Tamimi	Bebas	Ketua Jabatan Hak Asasi Manusia dan Masyarakat Sivil
15.	Ahmed Abu Holly	Bebas	Ketua Jabatan Hal Ehwal Pelarian
16	Kosong
17	Kosong
18	Kosong

Perdana Menteri[sunting | sunting sumber]

Perdana Menteri Palestin dilantik oleh Presiden. Anggota Kabinet Palestin yang bertanggungjawab untuk hal ehwal pengurusan dan pengoperasian PNA.

Anggota Kabinet Palestin sejak 2019.

Rencana utama: Pemerintah Palestin pada April 2019

Bil	Nama	Jawatan
1	Dr. Mohammad Ibrahim Mohammad Shtayyeh	Perdana Menteri Menteri Dalam Negeri Menteri Wakaf dan Hal Ehwal Agama
2	Dr. Ziad Mohammed Husein Abu Amr	Timbalan Perdana Menteri
3	Nabil George Audah Abu Rudeineh	Timbalan Perdana Menteri Menteri Penerangan
4	Dr Riyadh Al-Maliki	Menteri Ekspatriat dan Hal Ehwal Luar Negara
5	Shukri Bisharah	Menteri Kewangan
6	Dr Mohammad Fahhad Sabri Abdulrahman Al-Shalaldeh	Menteri Kehakiman
7	Dr Ahmad Abdulsalam Hassan Majdalani	Menteri Pembangunan Sosial
8	Rula Maayah	Menteri Pelancongan dan Warisan
9	Fadi Arafat Salim Al-Hadmi	Menteri Hal Ehwal Baitulmuqaddis
10	Ir. Ishaq Muhammad Syarif Abdulhayy Sidr	Menteri Telekomunikasi dan Teknologi Maklumat
11	Amal Taufiq Abdulhadi Hamad	Menteri Hal Ehwal Wanita
12	Khalid Zuheir Khalid Al-Esseily	Menteri Ekonomi Negara
13	Riyadh Mohammed Yusuf Attari	Menteri Pertanian
14	Assem Ghalib Hafiz Salem	Menteri Pengangkutan dan Perhubungan
15	Dr Atef Talal Ibrahim Abu Saif	Menteri Kebudayaan
16	Ir Majdi Hafiz Abdullah Al-Saleh	Menteri Kerajaan Tempatan
17	Dr. Mohamed Mohamed Salim Ziarah	Menteri Kerja Raya dan Perumahan
18	Dr Mahmoud Musa Ahmad Abu Muwais	Menteri Pengajian Tinggi dan Penyelidikan Saintifik
19	Dr Marwan Mas'ud Mohammad Awartani	Menteri Pendidikan
20	Dr Mai Salem Hana Al-Kailah	Menteri Kesihatan
21	Nasri Khalil Salem Abu Jaish	Menteri Pekerja
22	Osama Hassan Saad Al-Saadawi	Menteri Negeri bagi Pemberdayaan dan Keusahawanan
–	Dr. Amjed Mahmoud Mohammad Ghanim	Setiausaha Majlis Kabinet
–	Ibrahim Mulhim	Jurucakap Kerajaan

Galeri

PALESTIN: KENALI LEBIH DEKAT

 

Negara Palestin

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.

Jump to navigationJump to search

Negara Palestin دولة فلسطين (Bahasa Arab) Dawlat Filasṭīn
Bendera Lambang
Lagu kebangsaan: "فدائي" "Fida'i"[1] "My Redemption" MENU 0:00
Wilayah yang dituntut sebagai Negara Palestin (hijau)[2] Wilayah yang dituntut juga oleh Israel (hijau cair)
Status	Negara separa diiktiraf, Negara pemerhati PBB Diiktiraf 138 negara anggota PBB
Ibu negara Pusat Pentadbiran	Baitulmuqaddis[ii][3][4] Ramallah
Bandar terbesar	Kota Gaza
Bahasa rasmi	Bahasa Arab
Demonim	Orang Palestin
Kerajaan	Republik Kesatuan Separa Presiden[5]
• Presiden	Mahmoud Abbasa
• Perdana Menteri	Mohammad Shtayyeh
• Pengerusi Parlimen	Salim Zanoun
Perundangan	Majlis Kebangsaan (Parlimen)
Pembentukan
• Pengisytiharan Kemerdekaan	15 November 1988
• Resolusi Negara Pemerhati PBB	29 November 2012
•	Sedang berlangsungb[iii][6][7]
Keluasan
• Jumlah	6,020[8] km2 (2,320 bt2) (163rd)
• Air (%)	3.5[9]
• Tebing Barat	5,655 km2
• Genting Gaza	365 km2[10]
Penduduk
• Anggaran 2020	5,051,953[11] (121st)
• Kepadatan	731/km2 (1,893.3/sq mi)
KDNK (PPP)	Anggaran 2018
• Jumlah	$26.479 billion[12]
• Per kapita	$5,795[13]
KDNK (nominal)	Anggaran 2018
• Jumlah	$14.616 billion[14]
• Per kapita	$3,199[15]
Gini (2009)	35.5[16] sederhana
HDI (2018)	▲ 0.690[17] sederhana · 119th
Mata wang	Paun Mesir (EGP) Sheqel Baru Israel (ILS) Dinar Jordan (JOD)[18] (lihat juga Mata wang Palestin)
Zon masa	UTC+2 (Palestine Standard Time)
• Musim panas (DST)	UTC+3 (Palestine Summer Time)
Format tarikh	dd/mm/yyyy
Bahagian memandu	kanan
Kod panggilan	+970
Kod ISO 3166	PS
DPT Internet	.ps
Juga merupakan ketua pemerintahan negara [iv]

Negara Palestin
Rencana ini sebahagian daripada siri: Politik dan pemerintahan Palestin
Negara Anggota Liga Arab
Pemerintahan[show]
Simbol negara[show]
Perundangan[show]
Pilihan raya[show]
Bahagian pentadbiran[show]
Hubungan luar negeri[show]
Portal Negara Palestin Negara-negara lain Atlas  Portal Politik
L b s

Kubah di Baitulmuqadis, Ibu Kota Palestin

Pengiktirafan antarabangsa Negara Palestin

PALESTINE 1900

Pelan Pembahagian PBB untuk Negara Palestin, 1947

Negara Palestin (Bahasa Arab: دولة فلسطين‎, translit. Dawlah filastin), atau hanya Palestin (Bahasa Arab: فلسطين‎, translit. Filastin) ialah sebuah negara berdaulat^[19] [20] di Timur Tengah di antara Laut Tengah dan Sungai Jordan, merangkumi Tebing Barat dan Genting Gaza^[2] dengan Baitulmuqaddis dirancang sebagai ibu negara, walau bagaimanapun pusat pentadbirannya kini terletak di Ramallah. Keseluruhan wilayah yang dituntut untuk Negara Palestin telah diduduki sejak 1948, oleh Mesir, Jordan dan kemudiannya Israel selepas Perang Enam Hari pada 1967^[21].

Selepas Perang Dunia Kedua, pada 1947, PBB menggunakan Pelan Pembahagian untuk Mandat Palestin yang mengesyorkan penubuhan sebuah negara Arab dan sebuah negara Yahudi yang merdeka dan mengantarabangsakan Kota Baitulmuqaddis^[22]. Pelan pembahagian ini diterima oleh Yahudi tetapi ditolak oleh Arab. Sehari selepas pengisytiharan negara Yahudi di Tanah Israel (Eretz Israel) yang kemudiannya dikenali dengan nama Israel pada 14 Mei 1948^[23][24][25], negara Arab yang berjiran serta masyarakat Palestin telah memprotes dan bertempur dengan pasukan Israel^[26][27]. Ia dinamakan dengan peristiwa Nakbah.

Kemudiannya, Kerajaan Seluruh Palestin telah ditubuhkan oleh Liga Arab pada 22 September 1948 untuk mentadbir kawasan kepungan yang dikawal Mesir di Gaza. Ia kemudiannya diiktiraf oleh semua negara anggota Liga Arab kecuali Transjordan. Walaupun bidang kuasa Kerajaan tersebut dinyatakan meliputi seluruh kawasan bekas mandat British atas Palestin, hakikatnya bidang kuasanya hanya terkesan di Genting Gaza. Israel kemudiannya menawan Genting Gaza dan Semenanjung Sinai daripada Mesir, Tebing Barat termasuk Baitulmuqaddis Timur daripada Jordan dan Bukit Golan daripada Syria pada Jun 1967 dalam Perang Enam Hari.

Pada 15 November 1988 di Algiers, Yasser Arafat selaku Pengerusi Pertubuhan Pembebasan Palestin telah mengisytiharkan penubuhan negara Palestin. Selepas setahun menandatangani Perjanjian Oslo 1993, Pihak Berkuasa Palestin dibentuk untuk memerintah kawasan A dan B Tebing Barat dan Genting Gaza. Gaza akhirnya pada 2007 ditadbir sepenuhnya oleh Hamas, dua tahun selepas pembebasan Gaza dari Israel.

Negara Palestin diiktiraf oleh 138 negara anggota PBB dan sejak tahun 2012, ia merupakan negara pemerhati bukan anggota di Perhimpunan Agung PBB^[28][29]. Palestin merupakan negara anggota bagi Liga Arab, Pertubuhan Kerjasama Islam (OIC), Kumpulan 77, Jawatankuasa Olimpik Antarabangsa dan lain-lain badan antarabangsa.

ISU HAID: KEMBALI GEGARKAN MASYARAKAT

 Ada yang setuju dan ada yang tidak setuju. Kesnya para astizah 'chek' anak-anak sekolah yang 'gagal' solat di asrama-asrama. 

Siapa yang membangkitkannya, dan kenapa beliau bangkitkan kita tidak tahu. Maka berbondong-bondong lah semua lapisan massa wanita yang terkait dan dikaitkan dengan isu berkenaan.

Senyap dan habis sekejap. Pro kontra ulasan dan pandangan. Ada bersifat positif dan banyakknya yang negatif

Bila terkait isu agama, maka banyaklah yang negatif. Malah muktahir ini terkait dan dikaitkan dengan istilah 'penunggang agama'.

Amarah rakyat zaman covid 19 terarah ke perkara-perkara sedemikian. Maknnya pemimpin dan orang politik 'kembali' selamat.

Waalhal, kehidupan rakyat terhimpit dan dihimpit dengan banyak perkara pekerjaan, pendpatan, pengangguran, masalah sosial yg ruwet, yg menghimpit hidup dan kehidupan mereka

Harap jangan tak harap

Dengan memberi harapan baru  (Harapan 2.0) kepada rakyat , itulah PH. Jangan ada lagi "gangguan-gangguan"  kali kedua dengan memasukkan 'virus' . Jagalah hati dan perhatian rakyat , jangan dipermainkan, jangan rakyat didagangkan . Move on lah PH

HARAP JANGAN TAK HARAP

9 April 2021

MENGINSAFI bahawa pandemik COVID-19 telah mendatangkan dampak yang cukup mendalam kepada Rakyat, Ekonomi dan Negara, dan Dasar-Dasar Perikatan Nasional jelas gagal menangani sepenuhnya;

MENYESALI bahawa Demokrasi di Malaysia telah parah akibat malapetaka pengkhianatan dan pembelotan politik yang terkutuk sehingga menyebabkan kepercayaan Rakyat terhadap Demokrasi itu sendiri luntur dan terhakis;

MEYAKINI bahawa Rakyat mengharapkan suara, harapan, kegusaran dan rintihan mereka difahami, dijuarai dan diperjuang, termasuk dalam isu kehilangan pekerjaan dan pendapatan;

MEMAHAMI bahawa usaha memulihkan Negara terletak pada kemenangan dalam Pilihan Raya Umum ke-15, justeru usaha menggembleng seluruh kekuatan perlu berasaskan Prinsip dan Agenda Reformasi, manakala kelangsungan Kerajaan bergantung kepada kestabilan dan keutuhan Politik;

MENYEDARI bahawa Pakatan Harapan adalah sebuah pakatan politik yang dinamik, demokratik dan pragmatik yang bersedia menggalas tanggungjawab besar memulihkan Negara;

MAKA PEMUKIMAN PIMPINAN Pakatan Harapan di Port Dickson pada 8 dan 9 April 2021 memutuskan bahawa:

1) Pengerusi Pakatan Harapan, Dato’ Seri Anwar Ibrahim mengetuai kempen Pilihan Raya Umum ke-15 dan seterusnya diangkat sebagai calon Perdana Menteri Malaysia;

2) Kami mendesak Perdana Menteri untuk segera menasihati Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong untuk memanggil sidang Parlimen dan senafas dengan itu menamatkan Darurat;

3) Kami mengulangi ikrar, tekad dan iltizam untuk terus memperkukuh Pakatan Harapan dalam mendepani Pilihan Raya Umum ke-15 dan seterusnya memaparkan upaya untuk mentadbir dan memerintah Negara dengan amanah, demokratik dan adil;

4) Kami mengiktiraf potensi dan kepentingan Wilayah Sabah dan Sarawak sebagai enjin pertumbuhan ekonomi yang baharu dalam memacu pembangunan negara, dengan jaminan pengagihan sumber yang lebih saksama, seiring dengan sinergi pembangunan ibukota baharu Indonesia di Kalimantan;

5) Kami akan menggerakkan semua wakil rakyat dan pimpinan negeri untuk memerah seluruh potensi dan keupayaan bagi menangani isu-isu dasar berkait pemulihan Ekonomi dan kesejahteraan Rakyat. Kami juga akan meneruskan proses libat urus bersama semua pemegang taruh untuk membentuk manifesto Pakatan Harapan;

6) Kami mengambil pendirian yang terbuka untuk berunding dan bekerjasama dengan mana-mana pihak, berdasarkan Prinsip dan Agenda Reformasi demi kepentingan Rakyat; dan

7) Kami akan memulakan siri jelajah ke negeri-negeri untuk memberikan penerangan kepada Rakyat berkait pendirian dan tawaran Pakatan Harapan menyentuh isu Ekonomi Rakyat, Kestabilan Politik dan Krisis Pandemik COVID-19.